Η διαχείριση ένα αόρατο πλεονέκτημα!

Παναθηναϊκός και Πανιώνιος σε λίγες ώρες διασταυρώνουν τα ξίφη τους.

Δύο ομάδες, μία λέξη: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Για τις «πράσινες» αγωνιστική, για τις «κυανέρυθρες» εξωαγωνιστική. Και εξηγούμαστε…

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται δύο σετ μακριά από την πρόκριση σε ευρωπαϊκό τελικό στο βόλεϊ γυναικών, εκεί όπου έχει να φτάσει από τη σεζόν 2008-09. Χωρίς αμφιβολία, αυτός είναι ο πρώτος του φετινός «τελικός».

Στα social media υπήρξαν κάποια -ομολογουμένως λίγα- σχόλια φίλων των «πρασίνων» που στηλίτευσαν το γεγονός ότι η ομάδα φάνηκε να… διαχειρίζεται το ντέρμπι των «αιωνίων». Όταν όμως γράφουμε «διαχειρίζεται», οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τι δεν σημαίνει:

Διαχειρίζομαι δεν σημαίνει «κάθομαι και χάνω».

Διαχειρίζομαι δεν σημαίνει «χάνω τον ρυθμό μου».

Διαχειρίζομαι δεν σημαίνει «δεν προετοιμάζομαι».

Ο Κιαπίνι έχει καταφέρει να παίρνει το μέγιστο από κάθε αθλήτριά του. Τις εμπιστεύεται και το ανταποδίδουν. Απόδειξη; Ακόμα και στο τάι μπρέικ στο κλειστό του Ρέντη, ο Παναθηναϊκός δεν τα παράτησε ποτέ: πλησίασε στον πόντο (14-13) και έχασε τελικά στη λεπτομέρεια. Αν έγινε διαχείριση, λοιπόν, αυτό δεν αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα.

Αυτό που δυσκολεύεται να κατανοήσει μέρος του κόσμου —κυρίως όσοι δεν παρακολουθούν συστηματικά το άθλημα— είναι ότι παίζει και ο αντίπαλος βόλεϊ. Και μάλιστα υψηλότατου επιπέδου. Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι ο Ολυμπιακός του Τσάμπιονς Λιγκ δεν διαθέτει ομάδα και προσωπικότητα για να κοντράρει στα ίσα τον Παναθηναϊκό. Όποιος το πιστεύει αυτό… ας αλλάξει πλευρό!

Στο δια ταύτα: όταν όλα παίζονται στο νήμα, ακόμα και τα πέντε σετ μετράνε για τον Παναθηναϊκό, παρότι ξεκούρασε βασικά του γρανάζια. Στο «πράσινο» στρατόπεδο, πάντως, η μπάλα κρατιέται χαμηλά. Τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν «κλειδωθούν» τα δύο σετ.

Περνώντας στον Πανιώνιο, η αλλαγή προπονητή -που θύμισε εποχές Μαλακατέ στον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό (ελπίζουμε να είναι σύμπτωση και να μην έχει δημιουργηθεί… σχολή)- αποτελεί επίσης μια αλλαγή διαχείρισης.

Αυτή είναι και η αποστολή του Γιουνούς Οτσάλ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Διαφορετικού τύπου, βέβαια, καθώς οι συνθήκες στη Νέα Σμύρνη και οι ισορροπίες είναι λεπτές. Ο Νέσιτς, όλο το προηγούμενο διάστημα, διαχειρίστηκε εξαιρετικά ένα ακριβό και υψηλού επιπέδου σύνολο, μαζί με κάθε του ιδιαιτερότητα.

Ωστόσο, η διοίκηση έκρινε ότι αυτή η καλή διαχείριση δεν ήταν επαρκής σε σχέση με το μέγεθος της επένδυσης. Έτσι, επέλεξε το «σοκ». Δεν πρόκειται για ζήτημα τακτικής -οι ομάδες γνωρίζονται πολύ καλά- αλλά για ένα συθέμελο ταρακούνημα. Μια επιλογή που θα κριθεί στο φινάλε.

Στις 19.00, λοιπόν, δύο ομάδες με «πρέπει» θα μπουν στο τάραφλεξ και το σκηνικό θα αλλάξει. Και κάπως έτσι, διαχειριστικά, οι «κυρίες του φιλέ» θα μας χαρίσουν ακόμη ένα δυνατό παιχνίδι υψηλού επιπέδου.

Άλλωστε, ακόμα και τα λίγα standards που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για ημιτελικούς και τελικούς μεταμορφώνουν την εικόνα των γηπέδων, τους δίνουν έναν ευρωπαϊκό αέρα που… δεν θες να τελειώσουν.

ΥΓ. Η Volleyleague γυναικών έχει τέτοια δυναμική που έχει «καπελώσει» τη Volleyleague ανδρών. Μεταξύ άλλων, η ΕΣΑΠ έχει αρχαιρεσίες για εκλογή προέδρου… κλειδωμένο! «Χαλαρά, η ζωή είναι ωραία» — που λέει και το άσμα.

ΥΓ1. Ακούσαμε τις τελευταίες μέρες τη «φωνή» του ΠΑΣΑΠΠ για το θέμα της αύξησης των ξένων. Θα θέλαμε να ακούσουμε και τους Έλληνες προπονητές. To know us better βρε αδερφέ…

ΥΓ2. Το θέμα των 5 ξένων και της «αναβάθμισης» του πρωταθλήματος αξίζει να το δούμε και ιστορικά… Διότι εδώ με 4 ξένους, οι ομάδες -για να μην πληρώσουν Έλληνες- έχουν αλλάξει κατά καιρούς τους ήδη υπάρχοντες ξένους τους, πληρώνοντας υπεραξίες. Τι διαφορετικό θα πράξουν και με έναν πέμπτο όταν μάλιστα η χώρα μας στην βολεϊκή πιάτσα έχει πλέον χρήματα να δώσει; Ρητορικό…