Παλαίμαχοι Εθνικού Αλεξανδρούπολης : Το νέο κλειστό να ονομαστεί «Γιώργος Καμπερίδης»

Με ανοικτή επιστολή τους προς τον Δήμο Αλεξανδρούπολης οι παλαίμαχοι αθλητές του Εθνικού Αλεξανδρούπολης ζητούν να τιμηθεί το όνομα και η μνήμη του προπονητή που ανέδειξε το βόλεϊ στην πόλη του Έβρου και το νέο κλειστό γυμναστήριο να ονομαστεί «Γιώργος Καμπερίδης».

Άρθρο του Γιώργου Πανταζίδη στο gnomionline.gr

Οι άνθρωποι που έζησαν την ιστορία του βόλεϊ στην πόλη ζητούν να τιμηθεί ο προπονητής που ανέδειξε γενιές αθλητών και συνέβαλε καθοριστικά στην πορεία του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Παράλληλα, θέτουν το ζήτημα της επαναφοράς του ανοιχτού γηπέδου βόλεϊ στο «Φώτης Κοσμάς».

Η ιστορία του βόλεϊ στην Αλεξανδρούπολη δεν γράφτηκε μόνο μέσα από τις διακρίσεις των ομάδων, τις συμμετοχές στα μεγάλα πρωταθλήματα και τις επιτυχίες σε πανελλήνιο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Γράφτηκε, κυρίως, από τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στο άθλημα, ανακάλυψαν ταλέντα, ανέδειξαν αθλητές και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε η πόλη, μαζί με την Ορεστιάδα, να λάβει τον τίτλο της “Μητρόπολης του ελληνικού βόλεϊ”.

Σε αυτή την ιστορική διαδρομή, το όνομα του Γιώργου Καμπερίδη κατέχει περίοπτη θέση. Ο προπονητής που ανέλαβε τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης στις αρχές της δεκαετίας του 1970 συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας σπουδαίας ομάδας, βασισμένης σε αθλητές της ευρύτερης περιοχής, πολλοί από τους οποίους διακρίθηκαν στη συνέχεια σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Με αφορμή την ολοκλήρωση της κατασκευής του νέου κλειστού γυμναστηρίου της Αλεξανδρούπολης, οι παλαίμαχοι αθλητές του βόλεϊ επαναφέρουν στο προσκήνιο αυτή την ιστορική παρακαταθήκη. Με επιστολή τους προς τη δημοτική αρχή, τον δήμαρχο και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, καταθέτουν την πρότασή τους το νέο αθλητικό έργο να πάρει το όνομα «Γιώργος Καμπερίδης», ως ελάχιστη τιμή στον άνθρωπο που, όπως επισημαίνουν, δίδαξε το σύγχρονο βόλεϊ στην Αλεξανδρούπολη και υπήρξε δάσκαλος, φίλος και συμπαραστάτης για τους αθλητές του.

Η παρακαταθήκη ενός προπονητή

Η παρουσία του Γιώργου Καμπερίδη στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, από το 1972 έως το 1980, αποτέλεσε σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία του συλλόγου. Με συστηματική δουλειά και επίμονη αναζήτηση ταλέντων, συγκρότησε ένα σύνολο αθλητών από την περιοχή, ικανό να ανταγωνιστεί ισχυρές ομάδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Υπό την καθοδήγησή του, ο Εθνικός κατέκτησε πανελλήνια πρωταθλήματα στις κατηγορίες εφήβων και παίδων, ενώ αρκετοί αθλητές του στελέχωσαν τις εθνικές ομάδες. Η δράση του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην Αλεξανδρούπολη. Προσέφερε τις υπηρεσίες του και σε άλλους συλλόγους της Βόρειας Ελλάδας, μεταξύ των οποίων ο Αθλητικός Όμιλος Ορεστιάδας και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, συμβάλλοντας στην ανάδειξη αθλητών και στην ανάπτυξη του αθλήματος.

Για τους παλαίμαχους, η ονοματοδοσία του νέου γυμναστηρίου αποτελεί έναν τρόπο να συνδεθεί η σύγχρονη αθλητική υποδομή με τους ανθρώπους που θεμελίωσαν την αθλητική ιστορία της πόλης. Ένα έργο που προορίζεται να φιλοξενήσει τις επόμενες γενιές αθλητών μπορεί, μέσα από το όνομά του, να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη εκείνων που άνοιξαν τον δρόμο.

Η μνήμη του ανοιχτού γηπέδου στο στάδιο «Φώτης Κοσμάς»

Η παρέμβαση των παλαιμάχων δεν περιορίζεται στην πρόταση για την ονομασία του νέου κλειστού γυμναστηρίου. Στην ίδια επιστολή ζητούν από τους αρμόδιους φορείς να επαναφέρουν το γήπεδο «Φώτης Κοσμάς» στην αρχική του κατάσταση, με την ανακατασκευή του ανοιχτού γηπέδου βόλεϊ που υπήρχε στον χώρο.

Όπως υπενθυμίζουν, στο συγκεκριμένο γήπεδο διεξήχθησαν αγώνες πρωταθλημάτων, σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιτυχίες των ομάδων βόλεϊ συνέβαλαν στην πανελλήνια αναγνωρισιμότητα της Αλεξανδρούπολης. Η μετατροπή του χώρου σε γήπεδο μπάσκετ δεν αναιρεί, κατά την άποψή τους, τη θέση που εξακολουθεί να κατέχει στην ιστορική μνήμη των αθλητών και των φιλάθλων.

Η πρόταση αναδεικνύει, επομένως, δύο διακριτά ζητήματα: αφενός την τιμητική αναγνώριση ενός προπονητή που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στο άθλημα και αφετέρου τη διατήρηση της σύνδεσης της πόλης με τους χώρους όπου αναπτύχθηκε το βόλεϊ.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΒΟΛΕΪ

Γιώργος Καμπερίδης, ο άνθρωπος που δίδαξε το Βόλεϊ στην Αλεξανδρούπολη.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΝΕΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Το νέο κλειστό γυμναστήριο κατασκευάσθηκε μετά από μακρόχρονους αγώνες για την κάλυψη των αναγκών των αθλοπαιδιών, με σημαντικότερο στόχο την κάλυψη του βόλεϊ. Μπορεί η παρούσα διοίκηση του Εθνικού να κατήργησε το τμήμα του βόλεϊ και να καταργήθηκαν οι ακαδημίες, από τις οποίες αναδύθηκαν ταλέντα, τα οποία κόσμησαν και κοσμούν με την παρουσία τους το άθλημα.

Μπορεί το παλιό ανοικτό τερέν του βόλεϊ στο δημοτικό γήπεδο «Φώτης Κοσμάς» να ανακατασκευάσθηκε σε γήπεδο μπάσκετ, αλλά είναι αδύνατο να διαγραφεί από τις μνήμες των παικτών και φιλάθλων, ότι στο γήπεδο αυτό διεξήχθησαν παιχνίδια πρωταθλημάτων βόλεϊ και ότι η πόλη της Αλεξανδρούπολης ξανάγινε αθλητικά γνωστή στο πανελλήνιο χάρη στις επιτυχίες των ομάδων βόλεϊ.

Μπορεί το πιο αγαπημένο σπορ του Έλληνα φιλάθλου να είναι το ποδόσφαιρο, αλλά στη δεκαετία του ‘50 και ’60, η Αλεξανδρούπολη ήταν πασίγνωστη χάρη των διακρίσεων των αθλητών του Εθνικού στον στίβο, σε πανελλήνιο και διεθνές επίπεδο. Από τη δεκαετία του ’70 και μετά εξακολούθησε να ακούγεται εξαιτίας του στίβου, αλλά η συμμετοχή της ομάδας βόλεϊ στην Α’ Εθνική Κατηγορία δημιούργησε καινούργια δεδομένα. Επί, περίπου, 50 χρόνια, με ελάχιστες διακοπές, η ομάδα βίωσε σημαντικές διακρίσεις, τόσο σε πανελλήνιο, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το ανθρώπινο δυναμικό των ομάδων προέρχονταν από άτομα της μείζονος περιοχής της Αλεξανδρούπολης, τα οποία ήταν προϊόν ανακάλυψης, μετά από επίμονη αναζήτηση, του Γιώργου Καμπερίδη, ο οποίος ως προπονητής της ομάδος δίδαξε το σύγχρονο βόλεϊ στην Αλεξανδρούπολη. Ήταν ένας ακούραστος εργάτης του αθλητισμού, ανιδιοτελής και σεμνός προπονητής, ο οποίος έξω από την αυλή του γυμνασίου αρρένων, την ώρα της πρωινής προσευχής, παρατηρούσε και κατέγραφε τους πιο ψηλούς μαθητές, τους οποίους στη συνέχεια καλούσε στο γήπεδο και σε σύντομο χρόνο, τους μετέβαλλε σε διακεκριμένους αθλητές του βόλεϊ, μετά από σκληρή δουλειά. Οι περισσότεροι από αυτούς διακρίθηκαν όχι μόνο σε συλλογικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο, συμμετέχοντας σε διάφορα κλιμάκια των εθνικών ομάδων.

Ως παλαίμαχοι παίκτες του βόλεϊ, με την ευκαιρία της αποπερατώσεως της κατασκευής του νέου κλειστού γυμναστηρίου της πόλης μας, το οποίο, προφανώς, πρόκειται να εγκαινιασθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, επιβάλλεται να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τα παραπάνω στοιχεία από την ιστορία του βόλεϊ και να αποτίσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής στο Δάσκαλό μας, τον «Γιώργο Καμπερίδη».

Θεωρούμε χρέος μας να προτείνουμε να ονομασθεί το νέο κλειστό γυμναστήριο «Γιώργος Καμπερίδης», διότι είναι η ελάχιστη τιμή, την οποία οφείλει ο φίλαθλος κόσμος στον άνθρωπο, ο οποίος για πολλά χρόνια υπήρξε όχι μόνο Δάσκαλος, αλλά και αληθινός φίλος και ανθρώπινα συμπαραστάτης σε όλους μας. Επί πλέον, θεωρούμε χρέος μας να ζητήσουμε από τους αρμόδιους φορείς να επαναφέρουν το γήπεδο «Φώτης Κοσμάς» στην αρχική του κατάσταση, με το ανοικτό γήπεδο του βόλεϊ όπως ήταν την εποχή της αρχικής του χρήσης.

ΟΙ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΕΪ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ