Το ηλιοβασίλεμα ενός καλοκαιριού, η ανατολή της Εθνικής ανδρών

Ένα καλοκαίρι-σταθμός για την Εθνική ανδρών ολοκληρώθηκε. Ένα καλοκαίρι κατά το οποίο η «γαλανόλευκη» άφησε πίσω της τα «πρέπει» και άρχισε να τα μετατρέπει σε αποτελέσματα, σε «θέλω» και κυρίως, σε «μπορώ».

Αποβάλλοντας σταδιακά τα βαρίδια που την ήθελαν να «παγώνει» μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις, η ομάδα του Κώστα Χριστοφιδέλη άρχισε να κάνει πράξη τη φιλοσοφία του προπονητή της και να ξεδιπλώνει το ταλέντο της. Πάνω απ’ όλα, όμως, πρόσθεσε πολύτιμους αγώνες στα πόδια της. Μετρήθηκε και ξαναμετρήθηκε με δυνατούς αντιπάλους, δοκιμάστηκε σε απαιτητικές διοργανώσεις και μέσα από αυτή την πολύτιμη τριβή έμαθε να κοιτάζει κάθε αντίπαλο στα μάτια.

Η εικόνα της στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, παρά τον πικρό αποκλεισμό -αν και στις λεπτομέρειες- από τη Φινλανδία, δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον. Όχι επειδή όλα έγιναν τέλεια, αλλά επειδή είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα βρίσκεται στο σωστό δρόμο.

Και αυτή τη φορά δεν θα ξεκινήσουμε από τους διεθνείς, οι οποίοι έδωσαν ψυχή και σώμα σε ένα τόσο μακρύ και απαιτητικό καλοκαίρι. Θα ξεκινήσουμε από το τεχνικό επιτελείο. Από τον Κώστα Χριστοφιδέλη και τους συνεργάτες του, τον Γιώργο Στεφάνου, τον Κώστα Καρπαθάκη, τον Μιχάλη Σαρικεΐσογλου, τη στατιστικολόγο Βίκυ Νεντή, τον γυμναστή Λάμπρο Δάνα και τους φυσιοθεραπευτές Γιώργο Ζαζά και Σώζοντα Μπόγρη αλλά και τον τιμ μάνατζερ Μάριο Γκιούρδα (σ.σ και τον Παναγιώτη Τσότρα που επιστρατεύτηκε για την αποστολή στην Ιταλία). Ο καθένας πρόσθεσε το δικό του λιθαράκι, τη γνώση, την εμπειρία και τη δουλειά του, ώστε οι διεθνείς μας να έχουν την καλύτερη δυνατή καθοδήγηση και υποστήριξη.

Στον πάγκο της Εθνικής υπάρχει πλέον μια σταθερά που εμπνέει, ενώνει και γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει να υπηρετείς το εθνόσημο. Σε ολόκληρο το επιτελείο η φιλοσοφία είναι κοινή. Είναι η φιλοσοφία που αρμόζει στην Εθνική μας: μιας παρέας με κοινό στόχο και βαθιά υπερηφάνεια· μιας ομάδας που θέλει να αποδεικνύει ότι μπορεί και να διεκδικεί το επόμενο βήμα. Μιας ομάδας που γνωρίζει ποια ήταν, αντιλαμβάνεται ποια είναι και, πάνω απ’ όλα, ξέρει ποια θέλει να γίνει.

Όλο αυτό δεν είναι ούτε εύκολο ούτε απλό να μεταδοθεί και να περάσει σε κάθε μέλος της ομάδας. Το βέβαιο είναι ότι η Εθνική ανδρών –όπως και η αντίστοιχη των γυναικών– απέδειξε πρώτα στον εαυτό της και έπειτα σε όλους εμάς ότι η θέση της στον χάρτη του ευρωπαϊκού βόλεϊ βρίσκεται ψηλότερα. Απέδειξε, επίσης, ότι για να αντιμετωπίσεις τα μεγαθήρια πρέπει πρώτα να τολμήσεις να τα κοιτάξεις στα μάτια. Για να το πετύχεις χρειάζονται δουλειά, συνεχής παρουσία, υπομονή και πίστη.

Α! Χρειάζεται και στήριξη. Έμπρακτη και διαρκής. Στήριξη από την Ομοσπονδία, αλλά και από άλλους θεσμικούς φορείς, όπως η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Χρειάζεται, ακόμη, μια επιπλέον ώθηση και η προβολή που μπορεί να προσφέρει η παρουσία ενός μεγάλου χορηγού, όπως η Allwyn, στο πλευρό της Εθνικής.

Σε αυτή την πορεία η «γαλανόλευκη» είχε πραγματικό ηγέτη τον Θανάση Πρωτοψάλτη, έναν αναγεννημένο Αλέξανδρο Ράπτη, αλλά και τους Σπύρο Χανδρινό και Σταύρο Μούχλια παρόντες να βοηθούν και να γεμίζουν πολύτιμες εμπειρίες. Είχε τον μαέστρο της, Μάρκο Γαλιώτο και τον πάντα ετοιμοπόλεμο Σταύρο Κασαμπαλή. Την ήρεμη δύναμη Δημήτρη Μούχλια και τον γλυκό «τρελό» πρωτοεμφανιζόμενο Άγγελο Μάρκου. Τον επίσης μόνιμα σε crazy mood Θοδωρή Βουλκίδη που είχε μια απόλυτα σοβαρή παρουσία στο τάραφλεξ και μάτσαρε με τον low profile “πύργο” Λάμπρο Πιτακούδη, καθώς και με τους Βαγγέλη Βαϊόπουλο και Δημήτρη Θεοδόση ο καθένας με τη δική του ξεχωριστή αξία. Last but not least, τα λίμπερό μας: ο γεμάτος ενέργεια Άρης Χανδρινός και ο Δημήτρης Τζιάβρας, στις αντιδράσεις του οποίου μπορούσες να διακρίνεις πόσο πολύ χάρηκε κάθε στιγμή αυτής της πορείας.

Μας στενοχωρεί κι εμάς που αυτό το ταξίδι ολοκληρώθηκε. Είμαστε, όμως, περήφανοι που παρακολουθήσαμε την Εθνική, non stop όλο το καλοκαίρι, να μεγαλώνει, να ωριμάζει και να ορθώνει το ανάστημά της.

Να μη φοβάται. Να πιστεύει. Να διεκδικεί και κυρίως, να μας δείχνει ότι τα μεγαλύτερα είναι ακόμη μπροστά της.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το ταξίδι της Εθνικής στη Σουηδία, όπου η υπογράφουσα είχε την τύχη να βρίσκεται μαζί με την αποστολή. Ο κόουτς Χριστοφιδέλης κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα στο Μάλμε και σε εκείνο το κλικ υπήρχε μέσα μου μια ανεξήγητη βεβαιότητα: ότι για αυτή την Εθνική έρχονται καλύτερες ημέρες. Σήμερα, στο τέλος ενός καλοκαιριού-σταθμού, η εικόνα μοιάζει πιο συμβολική από ποτέ. Γιατί πίσω από όσα είδαμε να γεννιούνται μέσα στο γήπεδο βρίσκονται άνθρωποι που εργάζονται αθόρυβα, με γνώση, συνέπεια και πίστη, για όλα όσα χτίζονται.

Και γιατί, τελικά, κάποια ηλιοβασιλέματα δεν σηματοδοτούν ένα τέλος. Προαναγγέλλουν όλα όσα όμορφα πρόκειται να ξημερώσουν…