Κάθε αρχή του χρόνου ο ίδιος πόνος, το ίδιο “σφίξιμο” στο στομάχι, η ίδια θλίψη… Μπορεί να πέρασαν ήδη 13 χρόνια από τις 4 Ιανουαρίου του 2013 ωστόσο τα συναισθήματα για την απώλεια του Νίκου Σαμαρά παραμένουν το ίδιο έντονα όσο και το κενό που δείχνει ακόμη μεγαλύτερο στο ελληνικό βόλεϊ.
Τέτοιες ώρες, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, δεν διαλέγουμε τυχαία τις λέξεις μας.
Τις διαλέγουμε όπως διαλέγουμε ευχές: με πρόθεση.
Ο Πανιώνιος πέτυχε μια σπουδαία νίκη σε ένα must win παιχνίδι και ο Μάριος Βλαβιανός κάνει ντεμπούτο στο Volleyplanet.gr με μια διαφορετική οπτική της κυανέρυθρης επιτυχίας!
«Η πρώτη ευθύνη ενός ηγέτη είναι να ορίζει την πραγματικότητα» (Max DePree). Με βάση αυτή τη θεμελιώδη αρχή της ηγεσίας, οι δηλώσεις του κόουτς Ανδρεόπουλου μετά την ήττα του Παναθηναϊκού από τον ΠΑΟΚ, ξεκάθαρα τον αδικούν.
Θλίψη. Αυτή και μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει τον τελικό του φετινού League Cup.
Η Volley League Γυναικών επέστρεψε και μαζί της… η προσμονή για ένα από τα πιο «ανοιχτά» πρωταθλήματα των τελευταίων ετών. Όμως, όπως κάθε πρεμιέρα, η πρώτη αγωνιστική δίνει μια ενδεικτική εικόνα, όχι πλήρη.
Η επιστροφή της Εθνικής Γυναικών από την Ταϊλάνδη είχε όλα τα συστατικά μιας μεγάλης ιστορίας: συγκίνηση, περηφάνια, αλλά και εκείνη τη γλυκόπικρη γεύση που αφήνει μια πρόκριση που χάθηκε για λίγο.
Ξημέρωσε μέρα Παγκοσμίου, με τον καφέ στο χέρι, τη φωνή μας να φτάνει ως την άλλη άκρη της γης και την Εθνική να μπαίνει δυνατά απέναντι στο Πουέρτο Ρίκο. Το τελικό 3-1 ήταν η αρχή. Γιατί το πραγματικό ΚΕΡΔΟΣ κρύβεται αλλού.
LED, ταραφλέξ ή γιγαντοοθόνη – διαλέγεις και παίρνεις για φέτος.
Η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού έκλεισε κάπως άκομψα τον κύκλο μιας αθλήτριας όπως είναι η πολύπειρη πασαδόρος Αθηνά Παπαφωτίου, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν ήταν εξ ονόματός της!
