«Η πρώτη ευθύνη ενός ηγέτη είναι να ορίζει την πραγματικότητα» (Max DePree). Με βάση αυτή τη θεμελιώδη αρχή της ηγεσίας, οι δηλώσεις του κόουτς Ανδρεόπουλου μετά την ήττα του Παναθηναϊκού από τον ΠΑΟΚ, ξεκάθαρα τον αδικούν.
Θλίψη. Αυτή και μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει τον τελικό του φετινού League Cup.
Η Volley League Γυναικών επέστρεψε και μαζί της… η προσμονή για ένα από τα πιο «ανοιχτά» πρωταθλήματα των τελευταίων ετών. Όμως, όπως κάθε πρεμιέρα, η πρώτη αγωνιστική δίνει μια ενδεικτική εικόνα, όχι πλήρη.
Η επιστροφή της Εθνικής Γυναικών από την Ταϊλάνδη είχε όλα τα συστατικά μιας μεγάλης ιστορίας: συγκίνηση, περηφάνια, αλλά και εκείνη τη γλυκόπικρη γεύση που αφήνει μια πρόκριση που χάθηκε για λίγο.
Ξημέρωσε μέρα Παγκοσμίου, με τον καφέ στο χέρι, τη φωνή μας να φτάνει ως την άλλη άκρη της γης και την Εθνική να μπαίνει δυνατά απέναντι στο Πουέρτο Ρίκο. Το τελικό 3-1 ήταν η αρχή. Γιατί το πραγματικό ΚΕΡΔΟΣ κρύβεται αλλού.
LED, ταραφλέξ ή γιγαντοοθόνη – διαλέγεις και παίρνεις για φέτος.
Η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού έκλεισε κάπως άκομψα τον κύκλο μιας αθλήτριας όπως είναι η πολύπειρη πασαδόρος Αθηνά Παπαφωτίου, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν ήταν εξ ονόματός της!
Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην κορυφή της Volleyleague και στο στρατόπεδο των “πρασίνων” το πανηγυρικό κλίμα, η «ανάσα» ανακούφισης αλλά και ευθύνης επιλογών ενόψει της νέας σεζόν συνθέτουν το παζλ της επόμενης μέρας.
Η ώρα των τελικών της Volleylague ανδρών… έφτασε. Οι ΄αιώνιοι’ ετοιμάζονται να κονταροχτυπηθούν στο φίλε με τις δυο ομάδες να έχουν ισχυρά κίνητρα και δίψα για τη μάχη αυτή ενώ -όπως φαίνεται από το πρόγραμμα- θα έχουν και χρόνο.
Η Volleyleague Γυναικών κορυφώνεται και όσο συναρπαστικές κι αν είναι οι αναμετρήσεις, όση αναγνώριση για την προσπάθεια κι αν δώσουμε στις αθλήτριές μας και στα σταφ των ομάδων, θα βρεθεί πάντα κάτι να… χαλάσει την εικόνα!
