Γιάννης Αθανασόπουλος: Για τρίτη φορά απέναντι στην Ελλάδα – «Δεν υπάρχει φαβορί…»

Για τρίτη σερί φορά ο Γιάννης Αθανασόπουλος θα βρεθεί αντίπαλος με την πατρίδα του σε αγώνα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Ο έμπειρος τεχνικός έχει πλέον συνηθίσει να βλέπει την Ελλάδα ως αντίπαλο, ενώ σήμερα, στην πρεμιέρα του Ευρωβόλεϊ σε τσέχικο έδαφος, ετοιμάζεται για την τριτη φορά που θα συναντήσει την πατρίδα του στην αντίπαλη μεριά του τάραφλεξ.

Ο έμπειρος προπονητής, και εκλέκτορας της Εθνικής Τσεχίας, μίλησε για την επιρροή που έχει η κατάσταση αυτή στο ψυχολογικό του κομμάτι. Παραδέχτηκε ότι οι επαγγελματικες του υποχρεώσεις τον έφεραν σε μια περίπλοκη κατάσταση, ωστόσο αυτό δεν αναιρεί τα καθήκοντα του προς την ομάδα του και θα αφοσιωθεί στην καριέρα του βάζοντας την… λογική μπροστά από το συναίσθημα.

«Νομίζω ότι είμαι πλέον πιο έμπειρος και ώριμος και ξέρω πώς να το διαχειριστώ. Το μόνο σημείο που θα είναι όντως κάπως διαφορετικό θα είναι η στιγμή της ανάκρουσης του ελληνικού ύμνου, αλλά από κει και μετά το μόνο που θα με απασχολεί είναι το πώς θα νικήσουμε. Και με τη μητέρα μου να παίζω αντίπαλος θέλω να κερδίζω. Το πιο δύσκολο παιχνίδι κόντρα στην Ελλάδα ήταν το πρώτο, το 2021 στη Φιλιππούπολη. Πέραν του ότι ήταν η πρώτη φορά κόντρα στην Ελλάδα, ήταν προπονητής ο Γκίγιε (Ναράνχο) και γυμναστής ο Γιάννης (Παρασχίδης) με τους οποίους ήμουν μαζί στη Στουτγάρδη», είπε χαρακτηριστικά.

Για τον σημερινό αγώνα, ο Έλληνας τεχνικό είπε: «Για μένα δεν υπάρχει φαβορί και το εννοώ. Φυσικά παίζουμε στην έδρα μα, ο κόσμος θα είναι ο 7ος παίκτης, αλλά το θέμα είναι πως θα διαχειριστούμε τους εξωτερικούς παράγοντες. Αναφέρομαι στα μίντια, τον κόσμο, τους συγγενείς. Είναι σημαντικό το πώς θα διαχειριστούμε όλη αυτήν την κατάσταση, τα συναισθήματα μας, γιατί στα οκτώ χρόνια που βρίσκομαι εδώ, είναι η πρώτη φορά που φιλοξενούμε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση. Όσον αφορά την εκτίμηση του για τη δική μας ομάδα; «Η Ελλάδα είναι πολύ νεανική και μαχητική ομάδα, στην οποία σίγουρα η Ανθούλη είναι το μεγάλο της όπλο. Όμως εγώ θέλω να και πρέπει να συγκεντρωθούμε στο δικό μας παιχνίδι, να είμαστε υπομονετικοί αλλά και ταυτόχρονα… επιθετικοί».