Το βαθιά προσωπικό αντίο του Τζούριτς στον Ολυμπιακό: «Ένα κομμάτι μου θα βρίσκεται πάντα εδώ – Ένα μεγάλο ευχαριστώ»

Η ώρα του αποχωρισμού έφτασε για τον Δημήτρη Τζούριτς και τον Ολυμπιακό, με τον Έλληνα κεντρικό να κλείνει έναν μεγάλο κύκλο της καριέρας του με ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα.

Ο Τζούριτς αποχαιρέτησε την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε αγωνιστικά, πριν χαράξει μια σπουδαία διαδρομή στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης και στην οποία επέστρεψε το καλοκαίρι του 2023. Τέσσερα πρωταθλήματα, τέσσερα κύπελλα, δύο Λιγκ Καπ και δύο Super Cup είναι οι τίτλοι που κατέκτησε συνολικά στο λιμάνι.

Ωστόσο, στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του δεν στάθηκε μόνο στους τίτλους, αναφέρθηκε στην αθέατη πλευρά της διαδρομής του: τον πόνο, τα χειρουργεία, τους τραυματισμούς, τη μοναξιά και τις απογοητεύσεις, ευχαριστώντας τους ανθρώπους που έμειναν δίπλα του στις δύσκολες στιγμές και τον κόσμο του Ολυμπιακού, τονίζοντας πως ένα κομμάτι του θα βρίσκεται πάντα στον Πειραιά και στα ερυθρόλευκα.

Αναλυτικά όσα έγραψε ο Δημήτρης Τζούριτς στ αποχαιρετιστηριο μήνυμά του:

«Ήρθα στον Ολυμπιακό πολύ νέος.

Με όνειρα, πείσμα και ίσως χωρίς να γνωρίζω ακόμη πόσο μακριά θα μπορούσε να με πάει αυτή η διαδρομή.
Έφυγα από τον Πειραιά με φιλοδοξίες και την ανάγκη να ανακαλύψω μέχρι πού μπορώ να φτάσω.
Και έφτασα μακριά.
Έπαιξα σε μεγάλες ομάδες και διοργανώσεις, κέρδισα τίτλους και έζησα στιγμές που κάποτε μπορούσα μόνο να ονειρευτώ.
Όμως η καριέρα ενός αθλητή δεν είναι μόνο όσα βλέπει ο κόσμος.
Υπάρχουν και πράγματα που δεν αποτυπώνονται σε καμία φωτογραφία.
Πόνος.
Χειρουργεία.
Τραυματισμοί.
Μοναξιά.
Απογοητεύσεις.
Το σώμα μου πολλές φορές μου ζήτησε να σταματήσω.
Ο χαρακτήρας μου, όμως, πάντα μου έλεγε να συνεχίσω.
Δεν ήταν εύκολος δρόμος.
Ίσως γιατί ούτε εγώ υπήρξα ποτέ άνθρωπος των εύκολων δρόμων.
Δεν έμαθα να σκύβω το κεφάλι.
Δεν έμαθα να λέω αυτό που θέλουν να ακούσουν οι άλλοι.
Δεν προσπάθησα να είμαι αρεστός σε όλους.
Έκανα τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο.
Και πλήρωσα το τίμημα, όταν χρειάστηκε.
Και ύστερα από 12 χρόνια… γύρισα.
Γύρισα για να παίξω.
Να παλέψω.
Να κερδίσω.
Και το κάναμε ξανά.
Σήμερα, όμως, όταν κοιτάζω πίσω, δεν είναι οι τίτλοι, τα MVP ή τα μετάλλια αυτά που με συγκινούν περισσότερο.
Είναι οι άνθρωποι.
Αυτοί που ήταν δίπλα μου όταν τα πράγματα ήταν όμορφα.
Και, κυρίως, αυτοί που έμειναν όταν δεν ήταν.
Οι συμπαίκτες μου.
Οι άνθρωποι που με αγκάλιασαν χωρίς να χρειαστεί να τους εξηγήσω ποιος είμαι.
Και εκείνος ο κόσμος στην εξέδρα που, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, με έκανε να αισθανθώ ξανά σαν εκείνο το παιδί που φόρεσε για πρώτη φορά τα ερυθρόλευκα.
Την αγάπη που πήρα από τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, από εκείνους που στάθηκαν πραγματικά δίπλα μου, δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
Γιατί, στο τέλος μιας καριέρας, καταλαβαίνεις ότι δεν έχει σημασία μόνο πόσα κέρδισες.
Σημασία έχει πού άφησες ένα κομμάτι του εαυτού σου.
Και ένα δικό μου κομμάτι θα βρίσκεται πάντα εδώ.
Στον Πειραιά.
Στα ερυθρόλευκα.
Στον Ολυμπιακό.🔴⚪️
Δεν ξέρω αν αυτό είναι ένα αντίο.
Ξέρω μόνο ότι είναι ένα μεγάλο «ευχαριστώ».
Σας ευχαριστώ για όλα όσα δεν χρειάστηκε ποτέ να πούμε.
Σε αυτούς που ήταν εκεί.
Σε αυτούς που ξέρουν.
Σε αυτούς που ένιωσαν».