Ντίμα Φιλίποφ: «Είμαι Έλληνας με ρωσικό αίμα, δεν σκέφτομαι ακόμα την αποχώρησή μου»

Ο Ντίμα Φιλίποφ μίλησε για όλους και για όλα, σε συνέντευξη του σε μέσο της Ρωσίας (m.sport.business-gazeta.ru). Ο 35χρονος πρώην διεθνής πασαδόρος μίλησε για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της καριέρας του, ενώ στάθηκε – μεταξύ άλλων – και στην πολύχρονη εμπειρία του στα ελληνικά γήπεδα, συγκρίνοντας την με την αντίστοιχη στην Ρωσία.

Ο πολύπειρος πασαδόρος αποκαλεί τον εαυτό του “κοσμοπολίτη”. Γεννημένος στο Λουχάνσκ, έχτισε το όνομα του στην Ελλάδα, με συμμετοχές σε κορυφαίες ομάδες και την Εθνική ομάδα (μέχρι το 2021). Το ταξίδι του στην Ευρώπη είχε στάσεις στην Κύπρο, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ελβετία, απ’ όπου πήγε στην Γκόρκι το 2024 (τότε ονομαζόταν Νίζνι Νόβγκοροντ).

Ερωτώμενος για τον ερχομό του στη Ρωσία το 2024, για λογαριασμό της Γκόρκι, είπε τα εξής: «Πιστεύω πως ήρθα στη Ρωσία στην κατάλληλη ηλικία για έναν πασαδόρο, καθώς η ηλικία και εμπειρία μου δίνει μια άλλη οπτική γωνία και αντίληψη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ήθελα να έρθω ακόμα νωρίτερα, αλλά ήμουν ακόμα δεσμευμένος με συμβόλαιο, μετά την λήξη του οποίου συμφώνησα με τον Αντρέι Αντρέεβιτς Ντρανίσνικοφ. Μου αρέσει πολύ το Νίζνι Νόβγκοροντ. Η πόλη, η ομάδα, τα άτομα της ομάδας, ο κόσμος, νιώθω ουσιαστικά σαν να είμαι σπίτι μου».

Όντας πολιτογραφημένος Έλληνας, στην ερώτηση που του τέθηκε για την νοοτροπία που προτιμάει να έχει στη ζωή του (εληνική ή ρωσική), είπε τα παρακάτω: «Θεωρώ πως κάθε χώρα έχει μια ξεχωριστή νοοτροπία. Εγώ είμαι Έλληνας με ρωσικό αίμα, το ταπεραμέντο μου ταυτίζεται με το ελληνικό, καθώς είμαι συναισθηματικός. Από την άλλη, έχω την νοοτροπία των Ρώσων να μην εγκαταλείπεις ποτέ».

Δεδομένης της πολυετούς παρουσίας του πατέρα του, Γιούρι Φιλίποφ, στον χώρο του ρωσικού βόλεϊ, ο Ντίμα ρωτήθηκε και για το αν υπήρξε ενδεχόμενο να επανενωθεί με αυτόν, όπως στην Ελλάδα και στον ΠΑΟΚ, το οποίο αρνήθηκε: «Όχι, δεν ήταν επιλογή αυτό. Πιστεύω πως είναι λάθος πατέρας και γιος να είναι στην ίδια ομάδα, τουλάχιστον στη Ρωσία, καθώς αλλάζει τις ισορροπίες και δυσχεραίνει την κατάσταση στα αποδυτήρια. Σίγουρα είναι πιο εύκολο στην Ευρώπη, αν και οι 3 μήνες που ήμασταν μαζί στον ΠΑΟΚ ήταν σκληροί και το θεώρησα αρκετό». Για τον ρόλο του πατέρα του στη μεταγραφή του στην Γκόρκι, είπε γελώντας πως “προσπάθησε να με αποτρέψει από το να το κάνω!”. 

Ρωτήθηκε και για το μέλλον της καριέρας του, ξεκαθαρίζοντας πως δε σκέφτεται καν την αποχώρησή του: «Εγώ, στα 35 μου, τώρα αρχίζω! Όλοι λένε σε τέτοιες ηλικίες ότι πρέπει να βρεις τι θα κάνεις μετά την απόσυρσή σου. Εγώ δεν το έχω σκεφτεί καν ακόμη, κι ούτε θέλω. Το σίγουρο είναι η αγάπη μου για το άθλημα, και άρα ότι θα μείνω σε αυτό, μάλλον ως προπονητής». 

Στεκόμενος στην πολυετή εμπειρία του στο κορυφαίο επίπεδο του ελληνικού βόλεϊ, ο Φιλίποφ σχολίασε κυρίως τα πέριξ του γηπέδου, και κατά βάση την ατμόσφαιρα. Πρώτον, έκανε μια σύγκριση μεταξύ της κουλτούρας των φιλάθλων σε Ελλάδα και Ρωσία. «Οι οπαδοί αγαπάνε τον αθλητισμό, αν και δε ζουν τόσο για αυτό, αλλά κυρίως για την ομάδα που υποστηρίζουν. Στην Αθήνα υπάρχουν τρεις μεγάλοι σύλλογοι: ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Στην Θεσσαλονίκη αντίστοιχα είναι ο ΠΑΟΚ, ο Άρης και ο Ηρακλής. Οι οπαδοί τους στηρίζουν την ομάδα σαν να είναι μια οικογένεια, κάτι που αρχίζει από τα παιδιά. Όταν συναντιούνται για πρώτη φορά, δε ρωτάει ο ένας για το όνομα του άλλου, αλλά τι ομάδα υποστηρίζει. Δε ξέρω πόσο καλό είναι όντως αυτό, αλλά στη Ρωσία είναι διαφορετικό και δεν είμαι σίγουρος άμα μπορεί να φτάσει στο ίδιο επίπεδο με την Ελλάδα». Συγκεκριμένα, για την ατμόσφαιρα, είχε να πει τα εξής: «Μου λείπει η ατμόσφαιρα από τα ελληνικά γήπεδα, όπου δεν μπορούσες να συννενοηθείς με τους συμπαίκτες σου στο τερέν. Τέτοιες στιγμές σου χαράσσονται στην μνήμη. Όσο για την Ρωσία, είναι επίσης ωραίο να παίζεις εδώ, σχεδόν κάθε παιχνίδι είναι σολντ άουτ και οι φίλοι της Νίζνι Νόβγκοροντ μας στηρίζουν πάντα, με τον δικό τους τρόπο».

Ένα από τα κύρια σημεία της πολυετούς πορείας του στα ελληνικά γήπεδα ήταν και η μεταγραφή του από τον Ολυμπιακό στον ΠΑΟΚ. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ντόρος που είχε σηκώσει η μετγραφή, όταν έγινε, ίσως έχει περάσει. «Όταν πήγα με μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, υπήρξε απίστευτη φασαρία γύρω από αυτήν. Ακόμα και όταν είχαμε προπονήσεις με την Εθνική στο γήπεδο του Ολυμπιακού, με έπαιρνε ο προπονητής της εθνικής και μου έλεγε “Ντίμα, μην έρθεις, υπάρχουν οπαδοί του Ολυμπιακού εδώ, δε μπορείς να έρθεις”. Έχει περάσει πολύς καιρός έκτοτε, άρα θεωρώ πως οι ντόπιοι το έχουν ξεπεράσει, αν και πιστεύω πως εξακολουθεί να υπάρχει μια δυσαρέσκεια προς το πρόσωπό μου. Αυτό είναι όμως ο αθλητισμός, έπρεπε να προχωρήσω. Εν πάση περιπτώσει, είμαι ευγνώμων για κάθε ομάδα που έχω παίξει, προφανώς και για τον Ολυμπιακό. Αυτή η ομάδα με γαλούχησε και με πίστεψε. Έχω ακόμη καλές σχέσεις με τους οπαδούς και των δυο ομάδων».

Τέλος, είχε κάποιες ακόμη αναφορές σε πρόσωπα ή ομάδες στην Ελλάδα, λέγοντας πως υποστηρίζει την ποδοσφαιρική ομάδα του ΠΑΟΚ, έχοντας έναν γνωστό στην ομάδα. Επίσης, μίλησε για την επαφή που διατηρεί με τον διεθνή ποδοσφαιριστή Κώστα Τσιμίκα, ενώ εξέφρασε και την ευγνωμοσύνη του προς τον Ιβάν Σαββίδη, τονίζοντας τη δράση του στον τομέα του αθλητισμού σε Ελλάδα και Ρωσία.