Μόλις λίγες ώρες μετά τη λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων του Παναθηναϊκού και κυκλοφορεί εντόνως το ζήτημα της αλλαγής έδρας των «πρασίνων» και η αποχώρησή τους από το κλειστό του Αγίου Θωμά.
Μια εξωπραγματική εμφάνιση, ο πρώτος τίτλος MVP στο Κύπελλο Ελλάδας, η αποθέωση των συμπαικτών του και η πολυτιμότερη αγκαλιά… της οικογένειάς του. Αυτές οι εικόνες συνθέτουν το παζλ της βραδιάς του τελικού για τον Αλέξανδρο Ράπτη που στάθηκε όρθιος στα δύσκολα και τελικώς «λύγισε» μόνο την κατάλληλη στιγμή…
«Τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από την παρούσα στιγμή» [Γκαίτε] και η δεδομένη στιγμή ανήκει στον Ολυμπιακό που επιστρέφει μετά από 18 χρόνια στα ευρωπαϊκά τρόπαια.
Σαν σήμερα πριν 10 χρόνια ο «αετός του Έβρου» και του Ελληνικού βόλεϊ, άνοιγε τα… «φτερά» του προς τους ουρανούς και την αιωνιότητα. Ένα «ταξίδι» που σκόρπισε θλίψη και δάκρια σε όλους όσους λάτρεψαν τον Νίκο Σαμαρά και είχαν την τύχη να ζήσουν μαζί του μεγάλες στιγμές του ελληνικού βόλεϊ.
Ντέρμπι «αιωνίων» ήταν και… πέρασε, αλλά πέραν της ανατροπής του Παναθηναϊκού, της νίκης ψυχολογίας, της καθίζησης του Ολυμπιακού και πολλών άλλων που ήδη γράφτηκαν περί του αγωνιστικού, να αναρωτηθούμε τελικά και αν κέρδισε το άθλημα; Αν το παρακολούθησε ο κόσμος του βόλεϊ;
«…. Μεγάλο παιχνίδι και για τις δύο ομάδες και συγχαρητήρια για το βόλεϊ που έπαιξαν. Μακάρι να παίζονταν πάντα αυτό το επίπεδο. Συγχαρητήρια και στον κόσμο που γέμισε το γήπεδο, συγχαρητήρια και στους οπαδούς μας που μας υποστήριξαν. Ήταν μία πολύ ωραία βραδιά σε γεμάτο γήπεδο. Μπράβο σε όλους. Το βόλεϊ χρειάζεται όλες τις υγιείς δυνάμεις. Έχουμε δυνάμεις πολλές και κρυφές δυνάμεις».
Οι διοικήσεις των συλλόγων έρχονται και παρέρχονται, χρεώνουν και ξεχρεώνουν άλλοτε γρήγορα άλλοτε αργά, κάπως έτσι καθορίζεται η τύχη τους αλλά και η υστεροφημία τους.
Το βόλεϊ είναι δίκαιο άθλημα και η επιστροφή του γυναικείου τμήματος βόλεϊ στην κορυφή μετά από 11 χρόνια δεν έγινε τυχαία. Εξάλλου το έχει δηλώσει αυτό και ο κόουτς Τάκης Φλώρος στο τελευταίο του πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό: «Ό,τι δικαιούσαι στο τέλος το παίρνεις».
Μετά από μια δύσκολη «αγωνιστική» περίοδο όπου τον πρόδωσε η αγαπημένη του μηχανή, τον ταλαιπώρησε ένα μικροβιάκι αρκετό για να του στερήσει το ταξίδι στην Ισπανία και πέρασε (και δεν ακούμπησε) ο κορονοϊός, ο Ρούλης Αγραπιδάκης αποδεικνύει μέρα με τη μέρα ότι δεν υπάρχει αντίπαλος κόντρα στη μεγάλη του αγάπη, τον Παναθηναϊκό.
Έχουμε πει πολλές φορές ότι «είμαστε οι επιλογές μας» και στην περίπτωση της ΕΣΑΠ οι επιλογές της και οι αποφάσεις όσων κατέχουν μια θέση στο Διοικητικό της Συμβούλιο.
